Αλήθεια vs πραγματικότητα. Συνεκδοχές του ρεαλισμού στις τέχνες του 20ου αιώνα

Ο ρεαλισμός ως κίνημα της τέχνης τον 20ο αιώνα, είχε ως στόχο να διαπραγματευτεί την πραγματικότητα, ως έναν τρόπο που θα μπορούσε το καλλιτεχνικό έργο να συμπορευτεί με την εμπειρία του θεατή.

Η ρέουσα αντίληψη για το τι είναι πραγματικό και τι αλήθεια, έχει πολύ συχνά προβληματίσει την καλλιτεχνική κοινότητα. Η εφεύρεση του κινηματογράφου, κλόνισε δια παντός την ανάγκη της ψευδαισθησιακής αναπαράστασης του θεάτρου, όπως παλιότερα η φωτογραφία αντικατέστησε την απεικόνιση στη ζωγραφική.
Στην παρουσίαση αυτή θα δούμε τον τρόπο που ο ρεαλισμός ως μέσο αποτύπωσης της πραγματικότητας ταυτίζεται ή αποκλίνει από την αλήθεια, στην κινηματογραφική απόδοση της ίδιας σκηνής του ‘Αμλετ, μέσα από την ματιά των Κ. Στανισλάβσκι, Α. Αρτώ, Μ. Μπρεχτ, Γ. Γκροτόβσκι, Π. Μπρουκ.
Στόχος είναι να βρούμε εκ νέου τους όρους που προσδιορίζουν την αλήθεια, ως φόρμα και περιεχόμενο, τις πολλές συνεκδοχές του πραγματικού και την διεύρυνση των ορίων της πρόσληψης της τέχνης.

18η Κατασκήνωση Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση Πήλιο

Oι ιστορίες του εαυτού μας – θέατρο ντοκουμέντο/The story of us – Document Theatre: documenting one’s self

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΠΗΛΙΟ 2019

Το βιωματικό αυτό εργαστήριο γίνεται με στόχο να ανασύρει μνήμες: ατομικές, οικογενειακές και συλλογικές, της τοπικής, εθνικής και παγκόσμιας ιστορίας. Οι συμμετέχοντες γίνονται «τα βιβλία του εαυτού» τους, ένα κύριο υλικό της προφορικής ιστορίας. Οι ιστορίες τους γίνονται τα ντοκουμέντα της ιστορίας. Αυτές
οι ιστορίες, «εμείς», αποτελούν τον σκελετό για μια εμπειρία σκηνικής σύνθεσης μέσα στην πόλη, μια εμπειρία που έχει στόχο να επανασηματοδοτήσει τη σχέση μας με το παρελθόν, το παρόν και τον «χώρο» των ανθρώπινων πράξεων. Οι τεχνικές που βασίζονται στο Θέατρο Ντοκουμέντο είναι ωφέλιμες για τη σύνδεση
ετερόκλητου και ποικίλου υλικού και ένα καλό σκηνοθετικό εργαλείο για τους συμμετέχοντες.

Πανελλήνιο Δίκτυο για το θέατρο στην Εκπαίδευση

LΟGOS: λέξεις με νόημα επάνω στη σκηνή / on stage words with meaning

 Θεατρική κατασκήνωση Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση

LΟGOS: λέξεις με νόημα επάνω στη σκηνή

Crooked House Theater Company

Για 30 νέους από την Ελλάδα και την Ιρλανδία

Εμψύχωση: Peter Hussey, Τζωρτζίνα Κακουδάκη

Στο πλαίσιο της φετινής καλοκαιρινής κατασκήνωσης καλωσορίζουμε την Crooked House Theater Company από την Ιρλανδία, η οποία σε συνεργασία με το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση θα διεξάγει ένα πρόγραμμα με τον τίτλο LOGOS στο οποίο συμμετέχουν 15 νέοι Ιρλανδοί και 15 νέοι Έλληνες. Το LOGOS χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα Erasmus Plus της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο πρόγραμμα οι νέοι θα συνεργαστούν μεταξύ τους και με έμπειρους θεατρικούς δημιουργούς. Σκοπός είναι να διερευνήσουμε πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις δεξιότητές μας για την παραγωγή θεάτρου για την αντιμετώπιση κοινωνικών και πολιτικών ζητημάτων που μας απασχολούν.

To πρόγραμμα, που χρηματοδοτείται από το  Erasmus+, είναι μια δημιουργική συνάντηση νέων καλλιτεχνών από την Ιρλανδία και την Ελλάδα  για την αναζήτηση των τρόπων που το θέατρο μπορεί να αναδείξει σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα.  Οι συμμετέχοντες θα δουλέψουν με τους καλλιτέχνες Peter Hussey από την Ιρλανδία και Τζωρτζίνα Κακουδάκη από την Ελλάδα με σκοπό την διερεύνηση διαφόρων θεατρικών πρακτικών αλλά και το νόημα που παίρνουν οι λέξεις πάνω στη σκηνή.  Στο τέλος της εβδομάδας η ομάδα θα παρουσιάσει την κοινή αυτή εμπειρία με μια σκηνική σύνθεση.


 

“Προφορική Ιστορία & Θέατρο Ντοκουμέντο: O εαυτός μου ως ντοκουμέντο» Σιβιτανίδειος Σχολή στο πλαίσιο του Μαθητικού Συνεδρίου Προφορικής Ιστορίας

Το «θέατρο – ντοκουμέντο» και η δραματοποίηση, η οποία χρησιμοποιείται από αρκετούς εκπαιδευτικούς, είναι ένας από τους τρόπους για την παρουσίαση των προφορικών μαρτυριών που έχουν συλλεγεί. Μέσω αυτών οξύνεται η κριτική και η δημιουργική σκέψη και προωθείται η βιωματικότητα, η ενσυναίσθηση και η εκφραστική ικανότητα.

Το συγκεκριμένο βιωματικό εργαστήριο έχει στόχο να ανασύρει μνήμες, ατομικές, οικογενειακές και συλλογικές της τοπικής, εθνικής και παγκόσμιας ιστορίας. Οι συμμετέχοντες γίνονται “τα βιβλία του εαυτού” τους, ένα κύριο υλικό της προφορικής ιστορίας, οι ιστορίες τους γίνονται τα ντοκουμέντα της ιστορίας.

Αυτές οι ιστορίες, “εμείς”, αποτελούν τον σκελετό για μια εμπειρία σκηνικής σύνθεσης μέσα στην πόλη, μια εμπειρία που έχει στόχο να επανασηματοδοτήσει την σχέση μας με το παρελθόν, το παρόν και τον “χώρο” των ανθρώπινων πράξεων. Οι τεχνικές του θεάτρου ντοκουμέντο είναι ωφέλιμες στην σύνδεση ετερόκλιτου και ποικίλου υλικού και ένα καλό σκηνοθετικό εργαλείο για τους συμμετέχοντες.

Το εργαστήριο απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς είναι μέρος του επιμορφωτικού προγράμματος «κι αν ήσουν εσύ;» που υλοποιεί το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες. Περιλαμβάνει ασκήσεις, παιχνίδια, αυτοσχεδιασμούς και άλλες δραστηριότητες.

Εκπαιδεύοντας το κοινό στο αρχαίο δράµα: η καλλιτεχνική εκπαίδευση ως µέσο ενεργούς πολιτειότητας

Οι Τέχνες στο ελληνικό σχολείο: παρόν και µέλλον

Φιλοσοφική Σχολή

Τμήμα Θεατρικών Σπουδών Αθήνας

Χριστίνα Ζώνιου, Τζωρτζίνα Κακουδάκη

Eυριπίδη Eλένη: η αλήθεια μέσα από τις πλάνες, Διεθνής Συνδιάσκεψη για το Θέατρο στην Εκπαίδευση

Το εργαστήριο θα εστιάσει στην διδασκαλία των λογοτεχνικών κειμένων μέσα από την θεατρική πράξη, με αφορμή το θεατρικό έργο που διδάσκεται στην Γ’ Γυμνασίου, την Ελένη του Ευριπίδη. Σκοπός είναι να μπορέσει ο εκπαιδευτικός (και ο μαθητής) να απομακρυνθεί από το σχολικό βιβλίο και να αναζητήσει ποιότητες, μοτίβα και αρχές που διέπουν την αρχαία τραγωδία, καθώς και να αξιοποιήσει θεατρικές τεχνικές, που ενδεχομένως έχει στην εμπειρία του, για να προσεγγίσει τα θέματα του δραματικού κειμένου: η αναγνώριση, η αναμονή, η αφήγηση μιας μεγάλης πολεμικής ιστορίας, η διαχείριση των χορικών, η αναγγελία μιας αναπάντεχης είδησης, η λειτουργία της εξαπάτησης. Μέσα από βιωματικές ασκήσεις, σκηνοθετικές προσεγγίσεις, στοιχεία υποκριτικής, δραματουργική ανάλυση και θεατροπαιδαγωγικές δραστηριότητες, το έργο του Ευριπίδη θα πάρει διαστάσεις θεατρικής πράξης, με έμφαση στο εδώ και τώρα της σκηνής. Στο εργαστήριο θα συζητηθεί ο σχεδιασμός θεατροπαιδαγωγικού υλικού, με αφορμή την παράσταση και το θεατροπαιδαγωγικό υλικό από την παράσταση Ελένη που παίζεται κατά τη σχολική χρονιά 2018-19 στο Θέατρο του Νέου Κόσμου και σε σχολεία της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το εργαστήριο απευθύνεται σε καθηγητές της Γ’ Γυμνασίου και σε όποιον θέλει να συμμετέχει σε ένα παράδειγμα διαχείρισης της λογοτεχνίας μέσα από την τέχνη του θεάτρου.

«Η εκπαίδευση που θέλω και η εκπαίδευση που έχω: με αφορμή το έργο του Αριστοφάνη Νεφέλες».

Τι θεωρεί ένας νέος ότι πρέπει να μάθει και τι θεωρεί ένας μεγάλος ότι πρέπει ένας νέος να ξέρει. Ένα εργαστήριο για το δίκαιο και το άδικο, το απαραίτητο και το άχρηστο, για το συντηρητισμό και την προοδευτικότητα, για το σύστημα της εκπαίδευσης, για την ανάγκη απόκτησης δεξιοτήτων, οξυδέρκειας, κριτικής ικανότητας, κοινωνικής χειραφέτησης, ως κύριους μοχλούς της λειτουργικής μας ένταξης στην κοινωνία του μέλλοντος. Ένα βιωματικό εργαστήριο που θα ερευνήσει τρόπους με τους οποίους μπορούμε να αναλύσουμε ένα φιλοσοφικό, πολιτειακό, εκπαιδευτικό ζήτημα μέσα από το χιούμορ της αριστοφανικής Κωμωδίας.

Στο πλαίσιο της 2ης Συνάντησης Νέων Καλλιτεχνών Νοτιοανατολικής Ευρώπης με τίτλο «Αρχαίο Δράμα και Πολιτική: Η αναζήτηση του Κωμικού» που διοργανώνει το ΚΘΒΕ στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικτύου Αρχαίου Δράματος του ΥΠΠΟΑ.

 

Eλένη: η γοητεία της εξαπάτησης /Helen: the charm of deceit

Η διδασκαλία των λογοτεχνικών κειμένων μέσα από την θεατρική πράξη. Βιωματικές ασκήσεις, σκηνοθετική μεθοδολογία, στοιχεία υποκριτικής, δραματουργική ανάλυση και θεατροπαιδαγωγικές προσεγγίσεις στο κείμενο που διδάσκεται στην Γ Γυμνασίου και παραδείγματα εφαρμογών σε άλλα κείμενα της διδακτικής ύλης της Β βαθμιας εκπαίδευσης.

Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση/ Καλοκαιρινή κατασκήνωση Πήλιο 2018