ΝΕΑ/ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

  • Οι ορμόνες της ευτυχίας: Χορός μέσα στη δίνη των καιρών. Μια αναδρομή στο σύγχρονο χορό για το 2015

    Αυτή η φετινή χρονιά υπήρξε σε πολλά επίπεδα σιωπηλή. Και έτσι όπως, πριν λίγα, πιο ζωηρά, χρόνια, ξεκινούσε μια αναδρομή στη χρονιά που πέρασε με τον εκωφαντικό χαμό της Πίνα Μπάους, έτσι φέτος, αυτή η αναδρομή ξεκινάει μέσα στη σιωπή, για έναν βαθύ και θαυμάσιο δικό μας καλλιτέχνη, που έφυγε και αυτός. Μιλάμε, βέβαια, για τον Βίκο Ναχμία που με τις Στροφοδίνες του (παρουσιάστηκαν στο Φεστιβάλ Αθηνών), παράσταση βασισμένη στην τεχνική περιδίνησης των δερβίσιδων, προσπαθούσε να αναβιώσει την «αυθόρμητη εμπειρία στροβιλισμού που έχει σχεδόν κάθε παιδί και βοηθάει στην παραγωγή ενδορφίνων, γνωστών και ως Οι ορμόνες της Ευτυχίας» .

  • 500 λέξεις για την παράσταση «Ο Γλάρος…αυτό ήθελα να πω» ή Τέχνη στα υπόγεια

    Δεν κάνανε ουρά στις μιλημένες οντισιόν, δεν ξενύχτησαν στα μπαρ της Σόλωνος, ούτε στην Ευριπίδου για να συζητήσουν πώς θα γίνουνε γνωστοί, δεν πήραν σβάρνα τα σεμινάρια για να γνωρίσουν σκηνοθέτες «να τους δούνε να τους βλέπουν». Βρήκαν ένα υπόγειο, κάπου στα Εξάρχεια. Μια αποθήκη που την καθάρισαν, έτριψαν τους τοίχους, γυάλισαν τα μάρμαρα, την έντυσαν με βελούδα απ΄ άκρη σ΄ άκρη, χρεώθηκαν σε δανειστές, έβαλαν μια κουπαστή για να κατέβεις τα σκαλιά και μετά κάνανε μόνοι τους θέατρο.

  • Θεατρική παιδεία: για να εγκαταλείψουμε εντελώς την έννοια ενός κατεστημένου μηχανισμού της αυθεντίας.

    Το θέατρο μας σήμερα νομίζω ότι στερείται πολυγνωμίας. Οι θεσμοί δεν συμπεριλαμβάνουν ισότιμα έναν μεγαλύτερο, και πιο ετερόκλιτο, αριθμό καλλιτεχνών, δεν δίνουν βήμα στο διαφορετικό, δεν στηρίζουν δομές ανάπτυξης του θεάτρου, και επαναπαύονται σε σχήματα που αποτελούν το θεατρικό κατεστημένο, τόσο το «εμπορικό» όσο και το «καλλιτεχνικό». Καταλήγουμε να είναι πάντα οι περισσότεροι «απέξω» και πάντα οι ίδιοι «μέσα». Έτσι δεν αναπτύσσεται η άμιλλα, το καινούργιο γίνεται μπανάλ, καταλήγει να μιμείται αυτόν που έχει πετύχει και μάλιστα ως κακέκτυπο.

admin_geo

Η Τζωρτζίνα Κακουδάκη είναι σκηνοθέτης, θεατρολόγος και θεατροπαιδαγωγός. Έχει ασχοληθεί συστηματικά με την προώθηση του θεάτρου ως μέσου κοινωνικής αλλαγής, ως δραματουργός σε παραστάσεις χορού, ως σκηνοθέτης παραστάσεων για νέους και μέσα από πλήθος κειμένων για το θέατρο και την παιδαγωγική του θεάτρου.