Blog

Σιγανά πατώ στη γη…

Με αφορμή το έργο Tea time Europe 2014  

Mέσα στη θάλασσα, βυθισμένοι, μια ομάδα ανθρώπων, ντυμένοι επίσημα, σε καρέκλες καφενείου πίνοντας τσάι στην αμηχανία μιας σιωπής που διαρρηγνύεται από τον ήχο που κάνει ένα κουταλάκι. Είναι μια κηδεία;

Σύντομα θα μάθουμε γιατί: γιατί μέσα στον κύκλο της αναμονής μέσα από το νερό, εμφανίζονται πτώματα, βυθισμένα στο νερό ακόμα, νέα, νεότερα, πολύ νέα, που επιπλέουν υπό τον ήχο μιας παράταιρης ορχήστρας που παίζει κρουστή μουσική με τα πιατάκια και τα κυπελάκια του «επικήδειου καφέ» της παρηγοριάς.

Πολιτισμός σε κίνηση. Αναδρομή στις παραστάσεις του σύγχρονου χορού 2013-14

Μεγάλα ονόματα, έχουμε συνηθίσει πια να τα βλέπουμε στις ελληνικές σκηνές του καλοκαιριού, παλιές δουλειές με νέα περιβλήματα, λίγες νέες προτάσεις, θεσμοί εθνικοί με μεγάλα προβλήματα λειτουργίας, συνθέτουν ένα τοπίο γεμάτο συγκρατημένη αισιοδοξία και σχετική δημιουργικότητα.
«Δεν είναι απαραίτητο να καταλάβουμε τα πάντα στην Τέχνη. Αρκεί να είμαστε εκεί».
Μαριάννα Καβαλιεράτου

Γιάννη Μαυριτσάκη Μετατόπιση προς το ερυθρό. Με την ελπίδα της καταστροφής του κόσμου

Στο έργο Μετατόπιση προς το ερυθρό (όρος της αστρονομίας: το τεκμήριο της συνεχούς διαστολής του σύμπαντος), όλα τα θραυσματικά δραματικά πρόσωπα συνθέτουν μία δυσοίωνη εικόνα για την ανθρώπινη μοίρα: είναι αναπόφευκτο κάποτε να συντριβούμε και να καταβροχθιστούμε μέσα σε ένα σύμπαν καινοφανών και ημιθανών αστέρων, όπου κάθε τόσο ένας καινούργιος εγωισμός ανασυντίθεται, πιο ισχυρός και απόλυτος από τους προηγούμενους, ένας εγωισμός που αναγκάζει όλους τους άλλους να υποκύψουν και να καταναλωθούν.

Frédéric Sonntag Υπό έλεγχο

Για την γλυκιά μελαγχολία της απραξίας…

 ”Έρχομαι να σας δω γιατί, κοιτάξτε, θα ήθελα να πάψετε να γυρίζετε αυτό το σήριαλ με θέμα τη ζωή μου. Ναι, θα ήθελα πραγματικά να διακόψετε το πρόγραμμά σας, ως εδώ ήταν, το ξέρω ότι με τραβάει κάμερα μέρα-νύχτα, όπου κι αν είμαι, ότι όλοι οι άνθρωποι που γνωρίζω, που συναναστρέφομαι, είναι ηθοποιοί που εσείς έχετε προσλάβει, ότι παίζουν όλοι ένα ρόλο που εσείς έχετε γράψει, ως εδώ, το έχω καταλάβει”…

Γκαίτε Φάουστ/ εγώ μέσα στον κόσμο που ζω

Μια παράσταση βασισμένη στον Φάουστ του Γκαίτε

ΕΦΗΒΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ

Με μια νεανική ματιά πάνω στον Φάουστ ολοκληρώνεται, από την σκηνοθέτη και θεατροπαιδαγωγό Τζωρτζίνα Κακουδάκη και την ομάδα 4Frontal, η «τριλογία της ουτοπίας». Σε συνέχεια των δύο προηγούμενων παραστάσεων Όρνιθες και ΄Ονειρο Καλοκαιρινής Νύχτας, που συνδύασαν τη θεατρική πράξη και τη νέα παιδαγωγική, έρχεται ο Φάουστ, για να φωτίσει την προσωπική ευθύνη του ανθρώπου μέσα στον κόσμο που ζει.

 

Σαίξπηρ Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας/ Γιατί τα πάντα είναι πιθανά

Μια παράσταση βασισμένη στο ομώνυμο κείμενο του Σαίξπηρ

ΕΦΗΒΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ

Πώς ορίζεται η πραγματικότητα; Τί είναι αληθινό; Τί σημαίνουν τα όνειρα; Πώς υλοποιούνται οι επιθυμίες; Πώς μπορεί ο άνθρωπος να συνδεθεί ξανά με το σύμπαν;

Τρικυμία ή είμαστε πλασμένοι από την ύλη των Ονείρων;

Καμιά φορά, όταν πάμε το καλοκαίρι για λίγες μέρες σε ένα ελληνικό νησί, και είναι απόγευμα, και ο ήλιος αρχίζει να δύει, και φυσάει ένας διακριτικός ελαφρά ζεστός αέρας, και γύρω μας υπάρχει μια αδιάκριτη μυρωδιά από ξεραμένο αλκοόλ από τα καλοκαιρινά μαγαζιά από τις κραιπάλες των απανταχού τουριστών της νύχτας, και βλέπουμε κάτι γνώριμες αλλά άγνωστες φυσιογνωμίες από τις λίγες μέρες που μείναμε εκεί, μας έρχεται μια διάχυτη αίσθηση ευτυχίας, μιας αισιοδοξίας ότι είναι η ώρα για μια καινούργια αρχή, ότι τα λάθη συγχωρούνται και μπορούμε να προχωρήσουμε πάλι μπροστά.

Φρανκ Βέντεκιντ Tο ξύπνημα της Άνοιξης/Spring X- press: Ένα έργο αποδιοργανωτικής σαφήνειας

Για το Spring που σημαίνει άνοιξη και ανθίζω, ξεφυτρώνω, τινάζομαι, ξεπετάγομαι.
Για το Χ που σημαίνει απαγόρευση και ταχύτητα, παρελθόν, ακατάλληλο.
Για το press που σημαίνει πιέζω και σπρώχνω.
Για το (e)xpress που σημαίνει επείγον, ταχύ και έκφραση.
Για το Spring X-press που σημαίνει την άνοιξη που έρχεται με απαγορευμένη ταχύτητα και την εκτίναξη του παρελθόντος σε μια εκρηκτική έκφραση.

Τα σώματα της ανυπακοής. Ο σύγχρονος χορός στην Ελλάδα 2011- 12

Παραστάσεις που προκάλεσαν συζητήσεις και διαφωνίες, παραστάσεις που οι χορευτές μίλαγαν πιο πολύ από τους ηθοποιούς στο θέατρο, άλλες όπου ο χορός ήταν μια επί σκηνής φιλοσοφική απορία, έργα που αντικατέστηκαν τις δημόσιες διαμαρτυρίες και άλλα που άφησαν τη μαγεία των παλλόμενων σωμάτων ως ανάμνηση της λυρικής ζωής, μαζί με εργαστήρια, συζητήσεις σε καταλήψεις και πολλών ειδών ειδικά φεστιβάλ έκαναν και φέτος τον χορό ένα ισχυρό αντίδοτο της σύγχρονης ανίας.