Φαντασία μέσα από την πραγματικότητα

Ενα βιωματικό εργαστήριο που φτιάχνει ιστορίες από το τίποτα

Liminal Open Days 4- Προσομοίωση Δραματικής Σχολής στο κέντρο Νεότητας Χαλανδρίου 

Για  2 ημέρες, συμμετέχοντες και εκπαιδευτές, σε ένα ασφαλές περιβάλλον θα έρθουν σε επαφή με τα περισσότερα μαθήματα που διδάσκονται στις δραματικές σχολές ενεργοποιώντας και ακονίζοντας τα εκφραστικά τους μέσα!

500 λέξεις για την παράσταση του έργου του Λόρδου Βύρωνα, Κάιν: ένα μυστήριο ή Οι ωκεανοί των άστρων. Με αφορμή την Εθνική Επέτειο.

Στην Ελλάδα γνωρίζουμε τον Λόρδο Βύρωνα πολύ καλά. Είναι αυτός που πέθανε στα 36 του στο Μεσολόγγι, αφού χάρισε ένα μεγάλο τμήμα της περιουσίας του στον ελληνικό αγώνα της Ανεξαρτησίας, που προσπάθησε να δημιουργήσει οργανωμένο στρατό, όργωσε την ελληνική επικράτεια έφιππος και πέθανε αντιηρωικά, με την ελονοσία να του καεί τα σπλάχνα, σε ένα ιδρωμένο κρεβάτι.
Ο Βύρωνας: ένας σούπερ σταρ μιας εποχής, όπου ο ποιητής ήταν αυτός που θα μπορούσε να αλλάξει τον κόσμο. Γιατί ο ποιητής, Αυτός είναι που ατενίζει τον κόσμο, αυτός εντάσσεται μέσα στα μυστήρια του μέλλοντος.

Είναι ακριβώς 1821 όταν ο Λόρδος Βύρωνας συγγράφει το θεατρικό του έργο Κάιν. Ο υπερσεξουαλικός δανδής, με αρσενική στάμινα και θηλυκή ψυχή, με ισχυρές αντρικές φιλίες και θανάσιμους εχθρούς, κατακτήσεις που θα ζήλευε ο Δον Ζουάν, αλλά και αμφιφυλόφιλος μέσα σε υγρές στοές, σκεπτικιστής ωστόσο βαθύτατα πιστός, γεννημένος Σκωτσέζος αλλά και ο γνωστότερος Αγγλος του 19ου αιώνα, ηδονιστής αλλά ερημίτης, αξιοθέατο της μόδας της εποχής αλλά και ερμητικά κλειστό ρομαντικό σύμβολο, γράφει τον Κάιν μέσα σε αυτήν την προσωπική αναζήτηση της αντίθεσης, που μοιάζει σχεδόν με παραλήρημα.

Ο Βυρωνικός Κάιν, ο αδελφοκτόνος της Βίβλου, είναι αυτός που «προορίστηκε» από την ανθρώπινη μοίρα για να κατευθυνθεί στη γνώση. Ο που ταξίδεψε μέσα στο χρόνο, μέσα στον αιθέρα, εκεί που «τόση ομορφιά δεν θα ξαναδούμε σε αυτόν τον κόσμο», (όπως τον θαύμασε ο Γκαίτε την ίδια χρονιά που τελείωνε τον Φάουστ), σε μια υπαρξιακή ανίχνευση στην ανθρώπινη κατάσταση… πολύ μακρύτερα από τον απαγορευμένο καρπό, μέσα στη μεταφυσική περιήγηση στο σύμπαν, στο φάντασμα του κόσμου, στους ωκεανούς των άστρων.

Ο λόρδος Βύρωνας είχε εκείνη την περίοδο δει τα αστέρια μέσα από το τηλεσκόπιο, όμοιο με αυτό που έχουμε ακόμα στο αστεροσκοπείο της Αθήνας. Αυτός ο λόρδος είχε σπαταλήσει την περιουσία του στα απότομα βουνά της Ελβετίας, στους μυστηριακούς κόσμους των λιμνών του βορά, στα κάστρα της Ιλλυρίας μέσα στην αυλή του Αλή Πασά, στις γόνδολες και μέσα στα πλούσια φορέματα των κυριών της Βενετίας, είχε διασχίσει κολυμπώντας τον Ελλήσποντο, είχε με το βλέμμα του χαϊδέψει τα ελληνικά ερείπια, είχε ηδονιστεί μέσα στα σερμπέτια και τα απαγορευμένα χαμάμ της Πόλης, είχε έρθει στο φως μέσα από τα σκοτάδια και μπορούσε πια να γυρίσει όποτε θέλει εκεί. Ο ποιητής, όπως και ο ήρωας Κάιν, ήξεραν πια τα μέτρα αυτού του κόσμου και ήταν αυτή η γνώση που μπορεί να φέρει και τα άλλα… τα αναπάντεχα.

Αυτό το Πνευματικό Θέατρο που τόσο πόθησε ο Βύρωνας έγινε ένα αληθινό κομμάτι εμπειρίας για τους θεατές από την Μάρθα Φριντζήλα. Στο Αστεροσκοπείο, με τον Μαρτιάτικο αέρα να τρίζει πάνω στα ξύλα της οροφής του θόλου, με τον Εωσφόρο να κουρδίζει, -σαν την κιθάρα που έπαιζε ο συνθέτης Βασίλης Μαντζούκης-, την σκέψη για να πλησιάσει τη γνώση, να υλοποιεί μια υπόσχεση εμπειρίας, που από μόνη της είναι ηδονή. Ο φαουστικός Κάιν, με την αποκάλυψη αποτυπωμένη στα μάτια του εκπληκτικού ηθοποιού Μιχάλη Πανάδη, εισάγεται σε έναν κόσμο τεράστιο, που κινείται και κινεί τα πάντα, που προβάλει μια ανθρωπότητα τόσο παλιά που θα μπορούσε να υπάρχει μόνο στο μέλλον. Είναι ήδη ντυμένος με ρεντικότητα. Η απλή βιβλική φορεσιά και η στωική συμπεριφορά και τα χέρια της γης -που τόσο αρρενωπά προέτεινε στη σκηνή ο Γιόκο Κοτίδης, ως αδελφός του ΄Αβελ- είναι το υπόλοιπο αμάρτημα της ανθρωπότητας: η επιμονή στην άγνοια.

Είναι η απλότητα ή η γνώση; Η τελετουργία ή η αμφισβήτηση; Η γη ή τα αστέρια;

Όμως όταν φτάσεις στα αστέρια, (ακόμα και με τα γυαλιά του διαβόλου (!) της εικονικής πραγματικότητας στην παράσταση), η γη πια δεν αρκεί. Τίποτα μάλλον δεν αρκεί μπροστά στην προβολή ενός νέου «για πάντα», τίποτα δεν κρατάει την φαντασία στο παρόν, και το παρόν εμποδίζει. Απορείς ποιος είναι ο αδελφοκτόνος, αυτός που εμποδίζει ή που εμποδίζεται να δει; Ο Κάιν, ο πρώτος άνθρωπος που έφερε το θάνατο στη γη, είναι αυτός που έφερε και το μεγάλο δώρο. Τη μεταφυσική, την τελική ατένιση του κόσμου, αυτήν που μας ενώνει στο θάνατο και όχι στη ζωή. Αυτήν που ενστάλαξε μέσα στην ψυχή του λόρδου Βύρωνα, την τελική πράξη θανάτου μόλις, στην καύση του πνευματικού του αδερφού Πέρσυ Σέλεϊ, ένα χρόνο αργότερα.
Μετά την μητέρα, τον πατέρα, τον ερωμένο, την 4χρονη κόρη του και τον Πέρσυ, οι πύλες του Αδη μπορούν πλέον να ανοίξουν, λίγο πριν έρθει στην οριστική του αποστολή, ήδη συφιλικός αλλά και ρωμαλέος, για να ηγηθεί μιας μεταφυσικής, όπως αποδείχτηκε επανάστασης, αυτής του ελληνικού Αγώνα.

Ο Βύρωνας, ο Κάιν, γνωρίζοντας πως «στέρεψε μια άλλη πηγή της ανθρωπότητας πιο ήσυχης και ευγενικής», με τελικό προορισμό τη γη, το αλύτρωτο το γένος χαμένο μέσα στους ωκεανούς των άστρων, έφτασε στο όριο του ρομαντικού, κλείνοντας έναν βίο που έτσι πάλι αρχίζει, με τελευταία του κουβέντα, αυτήν που είναι η πρώτη.
«- ΚΑΙΝ: Ναι, αλλά εγώ…”—

Oι ιστορίες του εαυτού μας – θέατρο ντοκουμέντο/The story of us – Document Theatre: documenting one’s self

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΠΗΛΙΟ 2019

Το βιωματικό αυτό εργαστήριο γίνεται με στόχο να ανασύρει μνήμες: ατομικές, οικογενειακές και συλλογικές, της τοπικής, εθνικής και παγκόσμιας ιστορίας. Οι συμμετέχοντες γίνονται «τα βιβλία του εαυτού» τους, ένα κύριο υλικό της προφορικής ιστορίας. Οι ιστορίες τους γίνονται τα ντοκουμέντα της ιστορίας. Αυτές
οι ιστορίες, «εμείς», αποτελούν τον σκελετό για μια εμπειρία σκηνικής σύνθεσης μέσα στην πόλη, μια εμπειρία που έχει στόχο να επανασηματοδοτήσει τη σχέση μας με το παρελθόν, το παρόν και τον «χώρο» των ανθρώπινων πράξεων. Οι τεχνικές που βασίζονται στο Θέατρο Ντοκουμέντο είναι ωφέλιμες για τη σύνδεση
ετερόκλητου και ποικίλου υλικού και ένα καλό σκηνοθετικό εργαλείο για τους συμμετέχοντες.

Πανελλήνιο Δίκτυο για το θέατρο στην Εκπαίδευση

LΟGOS: λέξεις με νόημα επάνω στη σκηνή / on stage words with meaning

 Θεατρική κατασκήνωση Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση

LΟGOS: λέξεις με νόημα επάνω στη σκηνή

Crooked House Theater Company

Για 30 νέους από την Ελλάδα και την Ιρλανδία

Εμψύχωση: Peter Hussey, Τζωρτζίνα Κακουδάκη

Στο πλαίσιο της φετινής καλοκαιρινής κατασκήνωσης καλωσορίζουμε την Crooked House Theater Company από την Ιρλανδία, η οποία σε συνεργασία με το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση θα διεξάγει ένα πρόγραμμα με τον τίτλο LOGOS στο οποίο συμμετέχουν 15 νέοι Ιρλανδοί και 15 νέοι Έλληνες. Το LOGOS χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα Erasmus Plus της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο πρόγραμμα οι νέοι θα συνεργαστούν μεταξύ τους και με έμπειρους θεατρικούς δημιουργούς. Σκοπός είναι να διερευνήσουμε πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις δεξιότητές μας για την παραγωγή θεάτρου για την αντιμετώπιση κοινωνικών και πολιτικών ζητημάτων που μας απασχολούν.

To πρόγραμμα, που χρηματοδοτείται από το  Erasmus+, είναι μια δημιουργική συνάντηση νέων καλλιτεχνών από την Ιρλανδία και την Ελλάδα  για την αναζήτηση των τρόπων που το θέατρο μπορεί να αναδείξει σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα.  Οι συμμετέχοντες θα δουλέψουν με τους καλλιτέχνες Peter Hussey από την Ιρλανδία και Τζωρτζίνα Κακουδάκη από την Ελλάδα με σκοπό την διερεύνηση διαφόρων θεατρικών πρακτικών αλλά και το νόημα που παίρνουν οι λέξεις πάνω στη σκηνή.  Στο τέλος της εβδομάδας η ομάδα θα παρουσιάσει την κοινή αυτή εμπειρία με μια σκηνική σύνθεση.


 

Eλένη: η γοητεία της εξαπάτησης /Helen: the charm of deceit

Η διδασκαλία των λογοτεχνικών κειμένων μέσα από την θεατρική πράξη. Βιωματικές ασκήσεις, σκηνοθετική μεθοδολογία, στοιχεία υποκριτικής, δραματουργική ανάλυση και θεατροπαιδαγωγικές προσεγγίσεις στο κείμενο που διδάσκεται στην Γ Γυμνασίου και παραδείγματα εφαρμογών σε άλλα κείμενα της διδακτικής ύλης της Β βαθμιας εκπαίδευσης.

Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση/ Καλοκαιρινή κατασκήνωση Πήλιο 2018

«Η Πολιτεία, ο πολίτης και η αρχή του διαλόγου»

΄Ενα βιωματικό εργαστήριο που στόχο έχει την διαχείριση του δημόσιου λόγου μέσα από τα έργα του αρχαίου δράματος («Αντιγόνη» του Σοφοκλή, «΄Ορνιθες» και «Νεφέλες» του Αριστοφάνη) και τρόπους ανάκτησης για την επίλυση των προβλημάτων της σύγχρονης ζωής.
Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, στο πλαίσιο του Δικτύου Αρχαίου Δράματος του Υπουργείου Πολιτισμού, διοργανώνει την 1η Συνάντηση Νέων Καλλιτεχνών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης με τίτλο «Αρχαίο Δράμα και Πολιτική» (Ανιχνεύσεις – Όρια και δυνατότητες) από τις 22 έως 29 Σεπτεμβρίου 2017.

«Καλημέρα Εβδομάδα» της Μαριγώς Αλεξοπούλου, Φεστιβάλ «ΑΝΑΛΟΓΙΟ 2017», 

Σκηνοθεσία: Τζωρτζίνα Κακουδάκη | Μουσική: Αγγελική Γρηγοροπούλου | Προβολές/ Βίντεο: Ίρις Κατσούλα | Ερμηνεύουν: Δημήτρης Γερολυμάτος, Σάββας Βασιλειάδης, Σταύρος Λιλικάκης, Κατερίνα Αγγελίτσα, Ίρις Κατσούλα, Θανάσης Κρομλίδης, Αγγελική Γρηγοροπούλου, όλοι απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής Πράξη 7

Θέατρο Τέχνης, Φρυνίχου 14, Πλάκα
Σάββατο 16/9, 21:00, Κυριακή 17/9, 11:30

Αριστοφάνης: δημιουργώντας το κωμικό ύφος

Δήμος Ζωγράφου, Μουσείο Κοτοπούλη
Ένα εργαστήριο θεάτρου που, μέσα από τα θέματα και τις πλοκές των έργων του Αριστοφάνη, θα αναζητήσει τα είδη του χιούμορ μέσα από την αττική κωμωδία. Από την αισχρολογία, τα λογοπαίγνια και την φάρσα, ως την πολιτική σάτιρα, την stand up κωμωδία και την παραδοξολογία, οι συμμετέχοντες θα πειραματιστούν με διάφορα μοτίβα και κωμικούς χαρακτήρες του Αριστοφάνη, αξιοποιώντας το εδώ και τώρα της σκηνής. Θα χρησιμοποιηθούν υλικά από τις κωμωδίες Νεφέλες, ΄Ορνιθες, Λυσιστράτη, θεσμοφοριάζουσες και Αχαρνείς.